In Morpheus’ armen.
Vandaag wil ik eens een apologetisch (verdedigend) stuk schrijven over mijn matineuse levenswandel, die kennelijk enige weerstand in mijn omgeving oproept, met name bij notoire langslapers en luilakken, die zich naar mijn mening kennelijk op de vingers getikt voelen door mijn handel en wandel tijdens het hanengekraai. (Deze openingszin zou zonder meer in het jaarlijkse nationale dictee der Nederlandse Taal kunnen worden opgenomen.)
.
Wanneer men in alle vroegte het levenslicht mocht aanschouwen, wanneer voorouders van beide zijden uit het gilde van nijvere handwerkers zijn voortgekomen, wanneer men zijn leven lang de vreugden van de morgenstond heeft kunnen smaken, wanneer men uit ervaring weet dat deze morgenstond goud in de mond heeft, zoals het spreekwoord zegt, dan…ja dan, begroet men des morgens het ochtendlicht met vreugde en springt men blij van zin uit het bed, dat zijn verkwikkende werking heeft gedaan en tot de avond weer onbeslapen kan blijven (tenzij ouderdom en arbeidzaam verleden een aanvullende siesta noodzakelijk maken).
.
Altijd in mijn leven ben ik een bewonderaar van zonsopgang geweest en gebleven.
Bij zonsopgang lag ik als zuigeling reeds rustig spelend met mijn teentjes 
en kraaiend naar mijn omgeving te wachten op het smakelijk ontbijt, dat mijn moeder mij wist te bieden. Als schooljongen en latere leerling stortte ik mij al in de eerste morgenuren op mijn huiswerk en wanneer ik later in mijn beroepsleven voor moeilijker problemen kwam, waren de ochtenduren het meest geschikt om deze op te lossen. Zo leerde ik het goud van de morgen te waarderen en de morgenster met vreugde te begroeten.
.
En geeft ook de hele natuur niet aan wat het natuurlijke of biologische ritme is? In de morgen komt het licht op over ons en onze geest en nodigt uit om vrij en blij weer het leven te hernemen en des avonds daalt de deken van duisternis over ons en onze geest om ons tot rust te brengen. Daarom kraait de haan in de morgen en kwinkeleren alle vogels uit volle borstjes. Loop in de morgen de stad eens uit en geniet in de vrije natuur van de frisheid van een nieuwe dag!! Of begin de nieuwe dag met een duik in het heerlijke water en voel de draagkracht van het zilte sop.
…
Maar nee, het leger van luilakken en langslapers rukt op. 
Met hun vermoeide, bleke gezichten staren ze, slaperig nog, naar het frisse pluk-de-dag-volk, dat vroeg opstaat en aan de gang gaat. In tegenstelling tot het vroege volk gedragen deze slaapliefhebbers zich lui en loom, zijn ongemakkelijk en humeurig, snauwen en grauwen naar hun meest dierbare medemensen en komen maar langzaam, heel langzaam op gang. En daarmee moeten we dan de toekomst bouwen!!!
……….
Ik weet dat dit een oeroud patroon is, dat ook ik niet kan doorbreken. Maar toch probeer ik met mijn voorbeeld, mijn lieve woorden enige verandering aan te brengen, maar schampere opmerkingen en smadelijke schimpscheuten vallen mij ten deel.
………
EN TOCH …..blijf ik in alle vroegte het frisse zwembad opzoeken, verwen ik daarna mezelf met een sober, 
maar gezellig ontbijtje, waar ik, al krant-lezend, een uur mee vul en begin ik daarna aan mijn dagelijks toilet. We zijn dan toch nog gelijk klaar om aan de dag te beginnen.
Ziezo.
25 January 2009 at 16:16
Helemaal mee eens. Ik kom net uit bed, en heb loom, lui en niksend eerst uitgebreid ontbeten, om er zometeen na het diner weer fluks in te duiken, maar desalniettemin: groot gelijk!
3 February 2009 at 15:46
Goedemorgen allen. Ik denk dat ik het voorbeeld van mijn broer maar ga volgen….